FREZARKI
należą do obrabiarek o wielostronnym zastosowaniu które przeznaczone są do obróbki powierzchni przedmiotów za pomocą frezu. Znaczenie frezarek w produkcji, wzrosło w ostatnim czasie, gdyż
frezarki stały się bardziej wydajniejsze w obróbce, zwłaszcza płaszczyzn. Szybkość skrawania we frezarkach jest ograniczona ze względu na ruch posuwisto-zwrotny stołu i bezwładność masy w ruchu. Obróbkę skrawaniem powierzchni niewalcowych wykonuje się przeważnie na frezarkach, z tego też względu mogą one mieć konstrukcję przystosowaną do robót specjalnych, jak frezarki kopiowe do kół zębatych oraz narzędzi.
domy dwurodzinne Forum Motoryzacyjne Gorzów Praca Frezowanie może się odbywać zarówno obwodem, jak i czołem narzędzia.
Frezarki można podzielić na:
Wszystkie frezarki mogą mieć wrzeciona w układzie poziomym lub pionowym i zależnie od tego nazywają się frezarkami poziomymi lub pionowymi.
TOKARKI
są przeznaczone do obróbki skrawaniem w głównej mierze brył obrotowych, jak wałki, stożki, kule itp., przy czym przedmiot obrabiany wykonuje zazwyczaj ruch główny (roboczy), natomiast narzędzie ma ruch pomocniczy (posuwowy).
Tokarki nowoczesne dzielą się na szereg odmian, rodzajów i typów. Zależnie od konstrukcji i zastosowania dzielimy je na następujące rodzaje:
- tokarki kłowe
- tokarki tarczowe
- tokarki karuzelowe
- jednostojakowe
- dwustojakowe
- tokarki wielonożowe
- tokarki rewolwerowe
- z głowicą rewolwerową o osi pionowej
- z głowicą rewolwerową o osi poziomej
- tokarki o cyklu automatycznym
- półautomaty
- automaty jednowrzecionowe
- automaty wielowrzecionowe
- tokarki specjalne
- tokarki do toczenia kopiowego
- tokarki do toczenia nieokrągłego
SZLIFIERKI
Obrabiarki przeznaczone do obróbki szlifowaniem, zwane krótko szlifierkami, odznaczają się budową zwartą, sztywną i dużą masą, dzięki czemu nie ulegają drganiom i obrabianą powierzchnię otrzymujemy gładką i dokładną.
Szlifierki są stosowane do obróbki przedmiotów o wszelkich kształtach, jakie można uzyskać przez obróbkę skrawaniem. Zależnie od kształtu i przeznaczenia przedmiotu szlifowanego. Szlifierki dzielimy na następujące grupy:
- Szlifierki do wałków
- kłowe zwykłe
- kłowe uniwersalne
- bezkłowe
- Szlifierki do otworów
- zwykłe
- planetarne
- bezkłowe
- Szlifierki do płaszczyzn
- z wrzecionem o osi poziomej
- z wrzecionem o osi pionowej
- ze stołem obrotowym (oś wrzeciona pozioma lub pionowa)
- Szlifierki ostrzarki do narzędzi
- uniwersalne
- ostrzarki do wierteł
- ostrzarki do noży tokarskich
- ostrzarki do gwintowników i narzynek
- ostrzarki do narzędzi specjalnych
- Szlifierki do uzwojeń
WIERTARKI
Zasadniczym przeznaczeniem wiertarek jest wykonywanie otworów za pomocą narzędzia zwanego wiertłem. Istnieje kilka rozwiązań konstrukcyjnych wierteł, jednak najbardziej rozpowszechnione jest wiertło kręte. Wiertła kręte są wykonywane ze stali narzędziowych węglowych lub szybkotnących, przy czym te ostatnie pracują znacznie wydajniej zarówno ze względu na dopuszczanie większych szybkości skrawania, jak i możliwość dłuższej pracy ciągłej ze względu na większą odporność na działanie wysokiej temperatury. Ze względu na ciężkie warunki pracy wiertła, trudność chłodzenia oraz niewielki stosunkowo przekrój rdzenia wiertła, przez który powstające w czasie skrawania ciepło może być odprowadzone do trzonka, stosujemy najczęściej wiertła ze stali szybkotnącej. W ostatnim czasie wchodzą w użycie wiertła z ostrzami nakładanymi płytkami z węglików spiekanych, wskutek czego bardzo wydatnie wzrasta dopuszczalna szybkość skrawania i wydajność wiertarki. Wiertło w czasie pracy wykonuje ruch główny obrotowy i jednocześnie otrzymuje ruch posuwowy-osiowy. Wrzeciona wiertarek muszą więc zapewnić zamocowanemu w nim wiertłu te dwa ruchy: spokojny ruch obrotowy z niezbędną prędkością obrotową, zależną od średnicy wiertła, i osiowy ruch posuwowy. Wiertarki dzielimy na następujące rodzaje:
- wiertarki pionowe jednowrzecionowe
- stołowe
- stojakowe
- promieniowe
- wiertarki współrzędnościowe
- wiertarko-frezarki (wytaczarki)
- wiertarki wielowrzecionowe
- wiertarki poziome do głębokich otworów
Wiertła mają znormalizowane chwyty walcowe lub stożkowe. Do mocowania wierteł z chwytami walcowymi stosuje się specjalne uchwyty samocentrujące dwu-lub trzyszczękowe. Chwyty walcowe są stosowane w wiertłach o średnicy do 10 mm, w wiertłach o średnicy większej chwyty bywają przeważnie stożkowe. Wiertła te mocowane są bezpośrednio w gnieździe wrzeciona lub też za pomocą tulejek redukcyjnych.